Ιστορίες χωρισμού

Πες με αχάριστο αν θέλεις, πια.
Να είσαι με εκείνη που ο ίδιος επέλεξες, που γούσταρες τρελά, που ενθουσιαζόσουν να περνάς χρόνο μαζί της και 3 χρόνια μετά, κάτι να σου λείπει….

Με τους καβγάδες και τους τσακωμούς, κάπου άρχισα να ξενερώνω.
Όχι ότι ήταν και πολύ συχνοί, αλλά με χάλαγαν και με έκαναν να σκέφτομαι πόσο πολύ μου λείπει η ηρεμία.
Μια φορά, ένας γνωστός μου, είχε αφήσει έγκυο την κοπέλα του – αρκετά μικρότερή του μάλιστα- και τον είχα ρωτήσει αν ήταν σίγουρος να προχωρήσει. Μου είχε απαντήσει ότι “εντάξει, έχει κι αυτή τα θέματά της. Είναι λίγο νευρική, αλλά μπορείς να τα έχεις και όλα;”
Κάπου κάπου τον θυμάμαι…
Τα είχα όλα κι εγώ, αλλά μου έλειπε η ηρεμία μου.
Πολλή ένταση, δικαιολογημένη και μη.
Την παράτησα τελικά γι’ αυτό. Μάλιστα, είχα βρει και την επόμενη. Είχα δει σε εκείνη την ήρεμη σχέση και ζωή…
Ήμουν καλά στην αρχή, γιατί πράγματι βρήκα την ηρεμία μου. Έφυγα όμως και από εκεί.
Πάνε 3 χρόνια τώρα και δεν έχω βρει άλλη σαν και την πρώην μου. Να μ’αγαπάει και να μου το λέει, να της λείπω και να το εννοεί, να με γεμίζει εκπλήξεις, να μ’ αγκαλιάζει τόσο πολύ και σφιχτά.
Πέτυχα πρόσφατα ένα βίντεο στο Tik Tok, που έλεγε ένας από αυτούς που μιλούν για σχέσεις, με τα εκατομμύρια views, ότι πολλές φορές “χάνουμε” τον άνθρωπό μας, που μας γεμίζει 95%, γι’ αυτό το 5% που δεν έχει. Ψάχνουμε αυτό το 5% αλλού, το βρίσκουμε και τελικά μας λείπει το 95% που είχαμε.
Και είναι αλήθεια τελικά… Του δίνω δίκιο. Το κάνουμε πολλοί αυτό.
Ίσως πρέπει κάποια στιγμή να εστιάζουμε στο τι έχουμε στα χέρια μας και όχι σε αυτό που μας λείπει. Να νιώσουμε πλήρεις και να σταματήσουμε το ψάξιμο, γιατί αντί να βρούμε, θα χάσουμε…
Όπως την έπαθα κι εγώ. Και άντε τώρα, να της ξαναχτυπήσω την πόρτα…

Γιάννης, 38

 

(πηγή φωτογραφίας: scrippsnews.com)

Πες με αχάριστο αν θέλεις, πια.
Να είσαι με εκείνη που ο ίδιος επέλεξες, που γούσταρες τρελά, που ενθουσιαζόσουν να περνάς χρόνο μαζί της και 3 χρόνια μετά, κάτι να σου λείπει….

Με τους καβγάδες και τους τσακωμούς, κάπου άρχισα να ξενερώνω.
Όχι ότι ήταν και πολύ συχνοί, αλλά με χάλαγαν και με έκαναν να σκέφτομαι πόσο πολύ μου λείπει η ηρεμία.
Μια φορά, ένας γνωστός μου, είχε αφήσει έγκυο την κοπέλα του – αρκετά μικρότερή του μάλιστα- και τον είχα ρωτήσει αν ήταν σίγουρος να προχωρήσει. Μου είχε απαντήσει ότι “εντάξει, έχει κι αυτή τα θέματά της. Είναι λίγο νευρική, αλλά μπορείς να τα έχεις και όλα;”
Κάπου κάπου τον θυμάμαι…
Τα είχα όλα κι εγώ, αλλά μου έλειπε η ηρεμία μου.
Πολλή ένταση, δικαιολογημένη και μη.
Την παράτησα τελικά γι’ αυτό. Μάλιστα, είχα βρει και την επόμενη. Είχα δει σε εκείνη την ήρεμη σχέση και ζωή…
Ήμουν καλά στην αρχή, γιατί πράγματι βρήκα την ηρεμία μου. Έφυγα όμως και από εκεί.
Πάνε 3 χρόνια τώρα και δεν έχω βρει άλλη σαν και την πρώην μου. Να μ’αγαπάει και να μου το λέει, να της λείπω και να το εννοεί, να με γεμίζει εκπλήξεις, να μ’ αγκαλιάζει τόσο πολύ και σφιχτά.
Πέτυχα πρόσφατα ένα βίντεο στο Tik Tok, που έλεγε ένας από αυτούς που μιλούν για σχέσεις, με τα εκατομμύρια views, ότι πολλές φορές “χάνουμε” τον άνθρωπό μας, που μας γεμίζει 95%, γι’ αυτό το 5% που δεν έχει. Ψάχνουμε αυτό το 5% αλλού, το βρίσκουμε και τελικά μας λείπει το 95% που είχαμε.
Και είναι αλήθεια τελικά… Του δίνω δίκιο. Το κάνουμε πολλοί αυτό.
Ίσως πρέπει κάποια στιγμή να εστιάζουμε στο τι έχουμε στα χέρια μας και όχι σε αυτό που μας λείπει. Να νιώσουμε πλήρεις και να σταματήσουμε το ψάξιμο, γιατί αντί να βρούμε, θα χάσουμε…
Όπως την έπαθα κι εγώ. Και άντε τώρα, να της ξαναχτυπήσω την πόρτα…

Γιάννης, 38

 

(πηγή φωτογραφίας: scrippsnews.com)

About me

Είμαι δημοσιογράφος. Μου αρέσει να γυρίζω τον κόσμο και να συλλέγω ιστορίες. Εμπνέομαι από τους ανθρώπους.

Μότο μου για τη ζωή;
"Οι μεγάλες αποφάσεις θέλουν ένστικτο, οι μικρές λογική"

What's New
Follow us
https://www.facebook.com/MonkGrapesAndSpirits/